خاطرات
به قلم علی نوذرپور
درباره من
سال ۱۳۳۹ در اهواز به دنیا آمدم.مادرم –خدا بیامرز- می گفت روز ۹ آبان به دنیا آمدم ولی در شناسنامه ام ۲۵ دی ماه ذکر شده است.دوران کودکی را در محله های لشکرآباد و بیست متری شهرداری ها زندگی کردم.دوره ابتدایی را در مدرسه ابتدایی بهار،فروغی و کسری گذراندم و دوره راهنمایی را در مدرسه راهنمایی ماندانا...
در ادامه بخوانید...
شورای عالی استان ها و ناكامی‌های پی‌در‌پی
کد مطلب: 27367
تاریخ انتشار: سه شنبه 27 آذر 1397
یادداشت نوذر پور در روزنامه اعتماد :
شورای عالی استان‌ها جایگاه بسیار مهمی دارد، نشانه‌اش اینكه در قانون اساسی یك اصل به شورای عالی استان‌ها اختصاص داده شده است. و البته علی‌رغم این اهمیت و جایگاه نتوانست نقش‌آفرینی چندانی داشته باشد.

 شورای عالی استان‌ها به منظور رفع تبعیض و هماهنگی در انجام برنامه‌های عمرانی استان‌ها تعریف شده است، جایی كه باید به توزیع منابع و امكانات در سطح استان‌ها و رفع تبعیض كمك كند. به همین خاطر در قانون شوراها آمده است كه سازمان برنامه و بودجه، لوایح سالیانه بودجه را به شوراها بفرستد و نظرش را بخواهد. این اتفاق در یكی دو سال رخ داد اما بعد رها شد و در حال حاضر اجرایی نمی‌شود، شاید به این دلیل كه نتوانست در این بخش تاثیرگذار باشد. 
 یكی از وظایف بسیار مهم شورای عالی استان‌ها این بود كه به شكل‌گیری مدیریت گروه‌های محلی یاری برساند كه این موضوع به معنای واگذاری وظایف دولت به شهرداری‌ها بود كه در قانون شوراها هم دیده شده و در این بخش هم شورا نتوانست به آنچه در توان داشت عمل كند و هیچ وظیفه‌ای به شهرداری‌ها واگذار نشد. توجه به شوراهای فرادست یكی دیگر از نكاتی بود كه شورای عالی می‌توانست به آن ورود پیدا كند. شورای فرادست یعنی شورای بخش، شورای شهرستان و استان علی‌رغم اینكه می‌توانستند نقش‌آفرین باشند در عمل فاقد كاركردهای موثرند یعنی حتی آن نقش‌آفرینی شوراهای پایه یعنی شورای شهر و روستا دارند را هم در شورای فرادست نداریم و عملا بود و نبودشان چندان تاثیرگذار نیست. شورای عالی استان‌ها می‌تواند در كاركرد بخشی به این شوراهای فرادست و ارتقای جایگاه آنها نقش داشته باشد كه در این بخش هم موثر نبوده، همان‌گونه كه در تعیین كركرد و ارتقای جایگاه شوراهای پایه هم موفق عمل نكرده است. یعنی چه؟ یعنی به خصوص در تهران و شهرهای بزرگ باید مفهومی به اسم شورای محله می‌داشتیم و از دل آن شورای منطقه و بعد از دل آن شورای شهر ایجاد می شد در حالی كه در حال حاضر این سازوكار را نداریم و اعضای شورای شهر بدون طی این مراحل انتخاب می‌شوند و عملا رابطه ارگانیكی با بدنه اجتماع ندارند. رفع این نقطه ضعف هم از جمله پتانسیل‌های بلااستفاده مانده شورای عالی است. 
 یكی از مهم‌ترین توانایی‌های قانونی شورای عالی استان‌ها این است كه می‌تواند طبق قانون اساسی مستقیم از جانب خودش و یا غیر مستقیم و از طریق دولت به مجلس شورای اسلامی طرح بدهد. این یعنی در حد و اندازه یك پارلمان محلی و در سطح ملی عمل كند، یعنی همان قدرتی كه نمایندگان مجلس در ارائه طرح دارند، شورا هم می‌تواند برای حل مسائل شهرها، روستاها، بخش‌ها، شهرستان‌ها و استان ها پیشنهادات معینی به مجلس ارائه دهد تا قوانین موزد نیاز برای اداره امور محل‌ها (یعنی شهر، روستا، بخش، شهرستان و استان) فراهم شود. در این قسمت به جز دو سه مورد نه چندان پراهمیت نتوانستیم در شورای عالی استان‌ها طرح‌های مهمی را به مجلس ارائه دهیم. در این مورد وزارت كشور بیشتر طلایه‌دار است. لایحه منابع درآمدی پایدار را وزارت كشور داده كه در مجلس در حال بررسی است و لایحه مدیریت شهری را هم وزارت كشور داده كه در دولت در دست بررسی قرار دارد. شورا نتوانست این وظیفه یا بخشی از آن را بر عهده بگیرد. یكی از دلایل این شكست این است كه تركیب شورای عالی استان‌ها معمولا تركیب ضعیفی است و دیگر اینكه دبیرخانه قوی برای پشتیبانی فكری طرح‌های این شورا وجود ندارد. سال ۸۵ كه در این حوزه فعالیت داشتم مركز آموزش و پژوهش‌های شورای عالی استان‌ها را شكل دادم كه اگر تقویت می‌شد و كارشناسان ارشد و تحصیل‌كردگان قوی در حوزه‌های مختلف را جذب می‌كرد، می‌توانست از طرح‌های شورا پشتیبانی خوبی كند اما متاسفانه از نظر كادر انسانی از قوت چندانی برخوردار نیست. 
 حضور آقای الویری می‌تواند سرمایه خوبی برای شورای عالی استان‌ها باشد. راهبری ایشان در این یك ساله خوب بوده و برخی از موضوعات را به خوبی پیگیری كردند و پیش بردند اما موفقیت در این حوزه در گروی ظرفیت‌سازي‌های گسترده در شورای عالی استان‌هاست و توانمند كردن دبیرخانه شورا كه بتواند خوراك لازم و كافی برای تهیه طرح‌های مورد نیاز برای رفع مسائل و مشكلات مدیریت شهری ارائه دهد.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین