خاطرات
به قلم علی نوذرپور
درباره من
سال ۱۳۳۹ در اهواز به دنیا آمدم.مادرم –خدا بیامرز- می گفت روز ۹ آبان به دنیا آمدم ولی در شناسنامه ام ۲۵ دی ماه ذکر شده است.دوران کودکی را در محله های لشکرآباد و بیست متری شهرداری ها زندگی کردم.دوره ابتدایی را در مدرسه ابتدایی بهار،فروغی و کسری گذراندم و دوره راهنمایی را در مدرسه راهنمایی ماندانا...
در ادامه بخوانید...
شهرداری ها و آموزش و پرورش
کد مطلب: 27568
تاریخ انتشار: سه شنبه 9 مهر 1398
یادداشت علی نوذرپور در روزنامه همشهری ؛
احداث مدرسه و بهره برداری آموزشی از آن، حسب قانون از وظایف دولت است.

مکان یابی فضاهای آموزشی نیز در طرح های جامع و تفصیلی نیز صورت پذیرفته است. این مکان ها در سه قسم زمین قرار دارند؛ قسم اول؛ زمین هایی که در تملک سازمان زمین شهری است که سازمانی است دولتی. قسم دوم؛ زمین هایی که در تملک اشخاص حقیقی یا حقوقی قرار دارد که در بخش خصوصی اند و قسم سوم؛ اراضی که در ید شهرداری است.

وزارت آموزش و پرورش برای تملک زمین در قسم اول باید از دولت یعنی وزارت آموزش و پرورش تقاضای زمین کند که اولویت اقدام، همین است و برای قسم دوم باید هزینه کند و برای قسم سوم باید تائیدیه شورای شهر را دریافت کند.
اینکه ساخت و سازی انجام می شود ولی فضاهای آموزشی و یا سایر سرانه های هفت گانه شهری محقق نمی شود، اشکالی است که بر نظام برنامه ریزی شهری است. که عموماً بر دولتی بودن آن استوار است. شهرداری ها بر اساس این نظام برنامه ریزی دولتی دارای محدودیت های جدی هستند؛ یکی از این محدودیت ها، در اختیار نداشتن اراضی شهری است. اراضی شهری در اختیار دولت است. در حالیکه اجرای طرح های جامع و تفصیلی از شهرداری ها خواسته می شود.
در منطقه 22 شهر تهران در طول دو دهه گذشته فضاهای خصوصی شکل گرفته اند ولی همزمان فضاهای عمومی ایجاد نشده اند و حال که با استقرار جمعیت در این منطقه مواجهیم که کمبود این سرانه ها مردم را اذیت می کند.
قاعدتاً انتظار می رود سازمان های عمومی دولتی و غیر دولتی که در خصوص اجرای سرانه های هفت گانه دارای وظایف و اختیارات تعریف شده هستند؛ می باید همزمان با شکل گیری این فضاها با سرانه های مورد نظر را اجرا می کردند. مثلاً شهرداری ها معابر، میادین، پل ها و فضای سبز و ایستگاه های آتش نشانی را، نیروی انتظامی، احداث کلانتری ها را، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بیمارستان ها و درمانگاه هارا، وزارت آموزش و پرورش و مدارس را.
حال اگر وزارتخانه ای بر اساس وظایف و ماموریت های تعریف شده قانونی، سرانه های مرتبط را تامین نکند، باید اشکال خود را به سازمان دیگری مربوط کند.
اخیراً ادارات آموزش و پرورش استان تهران مکرر از کمبود فضاهای آموزشی در منطقه 22 در محافل عمومی و نیز جلسات اداری سخن می گوید و شهرداری را خطاب قرار می دهند. گویی وظیفه مدرسه سازی از دولت منتزع شده است و شهرداری ها مسئولیت این کار را دارند. درحالیکه شهرداری ها درخصوص آموزش و پرورش سه وظیفه بیش ندارند:
1-اعلام کاربری های آموزشی مندرج در طرح های جامع و تفصیلی شهر، که این اقدام از سوی منطقه 22 شهرداری تهران به منطقه 5 آموزش و پرورش تهران منعکس شده است.
2-واریز پنج درصد از عوارض پروانه ساختمانی به تفکیک اراضی و ... به حساب آموزش و پرورش که این امر نیز انجام شده است و قاعدتاً این وجوه باید در احداث مدارس هزینه شود.
3-برای احداث مجتمع های بیش از دویست واحد مسکونی با پروانه ساختمانی به شرط احداث فضاهای آموزشی صادر کند که این نیز طبق روال اداری انجام می شود و اگر غفلتی انجام شده است قابل تذکر است و اگر مالکین یا ذینفعان در عمل چنین نکرده اند باید در محاکم قضایی پاسخگوی اقدام خود باشند.
نکته آخر اینکه، شهرداری منطقه 22 در سنوات گذشته یعنی از سال .... تاکنون این تعداد قطعه به آموزش و پرورش به صورت رایگان تحویل داده است و در دوره جدید مدیریت شهری نیز دو قطعه تحویل داده است که متاسفانه یک قطعه را به دلیل خاکبرداری زیاد امکان احداث نداشته عودت داده اند و قطعه دیگر پس از یک سال و نیم صرفاً گودبرداری انجام شده است.
بنابراین اگر امکان تحویل زمین هم باشد عملاً آموزش و پرورش اعتبار مورد نیاز و یا سازمان اجرای لازم برای احداث مدارس را در اختیار ندارند و باید دراین خصوص فکری و تمهیدی بیاندیشند وگرنه اعلام مکرر کمبودها، مشکلی را حل نمی کند و باید در قبال مسئولیت ها و ماموریت های خود پاسخگو باشیم.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین