خاطرات
علی نوذرپور:
به یاد نگهبان
همین نزدیکی ها دعوت شده بودم به جلسه ای که میزبان آن نگهبان بود.
در ادامه بخوانید...
برنامه ریزی مناسب برای شرایط حساس
کد مطلب: 27670
تاریخ انتشار: شنبه 16 فروردين 1399
یادداشت علی نوذرپور در روزنامه همشهری؛
برای برخورد و مقابله با هرمشکلی ؛ "نفی و نه " اولین راه حل است . انجام نشود نباید بیرون رفت و استفاده نکنید. این ها لازم ولی کافی نیست باید آری ها را نیز اضافه کرد.

در واقعه اخیر نیز این چنین است. فعلاً همه سیاست ها بر نفی و نه است . از خانه بیرون نیاید . در فضای های عمومی نباشید. از بوستان ها  و پارک ها استفاده نکنید و مانند اینها.

به نظر می رسد رویکرد نفی و طرد، تا یک جایی کاربرد دارد و استمرار آن بدون توجه به وجه اثباتی قضیه کارساز نیست . اگر قرار است مردم جایی نروند و در خانه بمانند که ضرورت امروز مواجهه  با این بلای خانمانسوز است . باید برای در خانه ماندن آنها ، برنامه ریزی کنیم . به گونه ای که مردم دچار بی حوصلگی و تبعات روانی ناشی از تنهایی نشدند. هم مدیریت کلان بحران در کشور و هم سازمان مدیریت بحران مستقر در شهرداری تهران و ستادهای مدیریت بحران در سایر شهرداری ها با استفاده از ظرفیت معاونت های فرهنگی – اجتماعی شهرداری ها ، برنامه های متنوع فرهنگی ، هنری و اجتماعی تدوین و اجرا کنند.

اخیراً در منطقه22 شهر تهران ؛ ورزش در خانه های آپارتمانی با مدیریت مربی ورزش در فضای عمومی و بیرون از برج ها درحال انجام است و با استقبال مردم مستقر در خانه ها مواجه شده است و شادی و تندرستی را به ارمغان آورده است.
استفاده از موسیقی و برگزاری کنسرت های موسیقی در فضاهای عمومی فی ما بین برج های ساختمانی برای مردم ساکن در خانه ها نیز می تواند در ادامه برنامه های ورزشی مفید باشد. به عبارت دیگر نیازی نیست مردم در فضاهای عمومی گردهم آیند و ورزش کنند یا به موسیقی گوش فرا دهند. بلکه می توانند در خانه ها بمانند و از طریق رسانه ها، سرگرم بمانند و احساس تنهایی و بی حوصلگی نداشته باشند.
البته این دو نمونه اقدام بود ولی حتماً برنامه های دیگری می توان طراحی کرد که قاعدتاً انتظار می رود سازمان های متولی امر فرهنگی و مذهب برای آن فکری کنند. ائمه جماعات مساجد ، نیروهای بسیج مردمی، سازمان های مردم نهاد ، شورایاری ها و سراهای محله ظرفیت های بالقوه مناسبی برای تهیه و اجرا برنامه های یاد شده بشمار می روند.
باید بپذیریم که شرایط کنونی به معنای واقعی " شرایط حساس کنونی" است که از بس در گذشته تکرار شده ، معنای واقعی آن که شرایط کنونی است را از دست داده است.لذا در این شرایط حساس ؛ ضرورت دارد برنامه ریزی متناسب با شرایط حساس داشته باشیم. و برای برنامه مناسب حتماً از تجارب سایرکشورها بویژه کشور چین که این مسیر را طی کرده و تجربیات مثبتی نیز داشته ، استفاده کنیم.
به هر روی باید فکر کرد، مطالعه کرد و برنامه ریزی کرد و متناسب با شرایط برنامه های متنوع فرهنگی ،هنری و اجتماعی تولید کرد و مردم را به ماندن در خانه ها تشویق کرد. زور و اجبار و نهی و نفی اثر مقطعی و کوتاه مدت دارد  و برنامه های اثباتی و ایجابی اثرات درازمدت برجای می گذارد.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین عناوین